MENÜ
İstanbul
Patronlar Dünyası
PAYLAŞ 
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Kalmak ve Gitmek Arasında Yapılan Seçimin Nesi Kader?
Rahmi Aydemir
YAZARLAR
23 Ağustos 2016 Salı

Kalmak ve Gitmek Arasında Yapılan Seçimin Nesi Kader?

Onun adı Ümran Dakniş! Suriye’de, aylardır Devlet Başkanı Beşar Esad’a bağlı rejim güçlerinin ablukası altında bulunan Halep kentinin Katırcı Mahallesi’nde yaşayan 5 yaşında bir erkek çocuğu… Şaşkın, kaybolmuş ve anlamaya çalışıyor. Ailesi kalmayı tercih edenlerden! Bir umutla direnmeye, yaşamaya çalışanlardan!



Savaşın yok ettiği bir nesil Ümran Dakniş! Harabe olmuş evlerin, yuvaların, şehirlerin ardındaki enkaza dönüşen bakışlarını görebiliyorsunuzdur. Kimliksiz, yarınsız, plansız, yokluk ve hiç’in içindeki tarifsiz bakışlarını… Uçurtma uçurması gereken göklerden üzerine toz, duman ve küller yağan milyonlarca çocuktan bir tanesi Ümran. Kalanlardan! 

‘Ben’ çıkarları yüzünden milyonlarca masum çocuk ise gitmek zorunda kalanlardan! Onlar dışlanmışlığın, ayrımcılığın, ötekileştirmenin kaderlerinde var olduğunu bilerek ve cezalandırılmış olduklarını düşünerek büyüyecekler… Daima bir kavga içerisinde; endişe ve korkuyla izleyecekler olup bitenleri! Onlar gitmek zorunda kalanlar, tercih yapamamış tüm varlığı ‘canları’ olan masumlar! Tek tercih hakları var: “Bombaların altında öl ya da boğulmayı bekle”

Bugün Suriye’de, Irak’ta oynanan oyun milyonlarca bebeği milyonlarca Ümran Dakniş’i katletmeye veya umutlarını gömmeye devam ediyor. Tam da ihtiyacımız olan demokrasiyi veriyor bize emperyalistler değil mi? Adaletin kılıcını çocuklarımızın üzerinden IŞID, DEAŞ denilen PKK denilen özgüven yoksunu ve kişiliği oturmamış gruplar tarafından indiriyorlar. Geçtiğimiz günlerde Gaziantep’te de aynı acıyı yaşadık. Onlarca çocuğumuzun umutları yok oldu, yaşamları ellerinden alındı. Ölümü kutsayan bir zihniyettir terörizm, düğün evini matem evine çevirebilecek kadar; hoşnutsuzluk, kin, nefret ve öfke besleyen! Terör bunu istiyor; dehşete düşürmek, dehşet uyandırmak…  

Türkiye’nin Suriyeleşmesi isteyen batının en güçlü oyuncağı olan terör, toplumumuz üzerinde kaygı, stres, belirsizlik ve korku yaratmak adına girişimlerine devam edecektir. Bu noktada yapılması gereken geçmişte ve 15 Temmuz gecesi olduğu gibi; Türküyle, Kürdüyle, Lazıyla, Çerkeziyle, Alevisi ya da Sunnisi ile birlik ve beraberlik içinde el ele durabilmek ve umudu yok eden kara bulutların arasından ışık saçabilmektedir. Grinin içerisindeki tek renk olan çocuklarımız için, gelecek için hayat bütünlüğümüzü korumamız gerekiyor. Ataletten uzak mücadeleci ve kararlı bir duruşla birlik olmanın bilinciyle bu topraklarda barış ve huzurun sağlanması adına tek yürek olabilecek bir milletiz biz! Gerçek şu ki savaşlar da bitiyor, silahlar da susuyor… Geriye ise tek şey kalıyor, insan. Hayatın içerisinde yetişen bir tutam sevgi, mutluluk, huzur ve aşk… Çocuklarımıza bırakabileceğimiz gerçek bir miras!

Yazımı Edgar Cayce’nin sözleri ile bitirmek istiyorum;

İnsanların daha merhametli olması için dua ediyorsanız, daha merhametli olun…
İnsanların daha hoşgörülü olması için dua ediyorsanız, daha hoşgörülü olun…
İnsanların daha dürüst olması için dua ediyorsanız, daha dürüst olun…
İnsanların daha cömert olması için dua ediyorsanız, daha cömert olun…

İnsanların hayvanlara, çocuklara, evsizlere, yağmur ormanlarına, tedavisi imkansız hastalıklara yakalanmış olanlara yeniden yardım eli uzatmaya başlamaları için dua ediyorsanız, yeniden yardım eli uzatmaya başlayın…

Bu dünyanın daha sağlıklı olması için dua ediyorsanız, daha sağlıklı olun…
Bu dünyanın daha barışçıl olması için dua ediyorsanız, daha barışçıl olun…
Olması için dua ettiğiniz şeyi olun…
Yorum Ekle
Yorumunuz gönderildi
Yorumunuz editör incelemesinden sonra yayınlanacaktır
Yorumlar

   Bu yazı henüz yorumlanmamış...

Yazarın Diğer Yazıları
Sayfa başına gitSayfa başına git
Masaüstü Görünümü  ♦   İletişim  ♦   Künye
Copyright © 2018 Patronlar Dünyası